သစ္ရြက္လႈပ္လွ်င္
ရယ္ခ်င္ေလသည့္
အရြယ္မွစ
ျပံဳးရႊင္ခ်ိဳျမ
သူ႔မ်က္ႏွာထားေၾကာင့္
ရင္ခုန္ခဲ့ရဖူးပါသည္ ။
ထုိမွတဖန္
ရႊင္ၾကည္ရယ္သုံး
သူ႔အျပံဳးတုိ႔
မေတြ႕ရခါ
ဘဝင္မခုိက္
ရႊင္မလိုက္ႏွင့္
လြမ္းေမာခဲ့ရဖူးပါသည္ ။
ျဖဴစင္ႏွလုံး သူ႔အျပံဳးႏွင့္
ခ်ိဳေအးၾကည္သာ သူ႔မ်က္ႏွာကို
တမ္းတေရာ္ရည္
ေမွ်ာ္ထင္သည္တည့္
ဘယ္ခါျပန္ေတြ႕ရမည္နည္း ။ ။
ခုတေလာ စာေရးဖို႕ထက္ စာဖတ္ဖို႕ ပိုၿပီး အားသန္ေနတယ္ ။ ပို႕စ္တင္ဖို႕ထက္ ပို႕စ္ေတြကို ပိုဖတ္ၿဖစ္တယ္္ ။
ကြ်န္ေတာ္ အရင္က Blogger မွာ ကြ်န္ေတာ္ဝယ္ထားတဲ႕ Domain Name ကို Host တင္ၿပီး ဘေလာ႕ခ္ ေရးခဲ႕တယ္ ။ ေနာက္ေတာ႕ ေက်ာင္းစာေတြမ်ားလာတာနဲ႕ ၊ အလုပ္ေတြ ပိုၿပီးလုပ္ေနခဲ႕တာနဲ႕ ပို႕စ္ေတြကို ပံုမွန္မေရးၿဖစ္ဘူး ။ ေနာက္ေတာ႕ Blogger မွာ သိပ္ၿပီး လုပ္ပိုင္ခြင္႕ေတြ မရွိတာနဲ႕ စိတ္ကုန္လာလို႕ ဘေလာ႕ခ္ကို blogspot.com နဲ႕ ေၿပာင္းလိုက္ၿပီး မေရးေတာ႕ဘူးလို႕ထားထားလိုက္တယ္ ဝင္လဲ မဝင္ေတာ႕ဘူး ။ အဓိကကေတာ႕ Hosting site တစ္ခုရထားတာလဲ ပါတာေပါ႕ ။
အဲဒီ႕မွာ Hosting ထိုင္ၿပီး ကိုယ္ပိုင္ website တစ္ခုေရးမယ္လို႕ လုပ္တယ္ မအားတဲ႕ၾကားကေန ။ ၁လေလာက္ အခ်ိန္ကို လုယူၿပီး ၿပင္လိုက္တဲ႕ေနာက္မွာ ကြ်န္ေတာ္ wordpress ကိုအဲဒီ႕ hosting site ထဲထည္႕ႏိုင္ခဲ႕တယ္ ။ ဒါနဲ႕ ဘေလာ႕ခ္ကို ကြ်န္ေတာ္႕ မူရင္း domain name နဲ႕ၿပန္ေရးၿဖစ္တယ္ ။ ဒါေပမယ္႕ blogger ေပၚကတစ္ခုကေတာ႕ ဒီတိုင္းပဲ ၿဖစ္သြားတယ္ ။ Blogger ကို မသံုးတာေတာ္ေတာ္ေလး ၾကာသြားေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္ အခု Ideacollections မွာလဲ စာေတြ ဝင္မေရးၿဖစ္ဘူး ။
အခုတစ္ေလာ...အလုပ္အရမ္း ပင္ပန္းၿပီး စိတ္လဲ ပင္ပန္းေနတာမို႕ အရင္တုန္းက ၿဖစ္ခဲ႕တဲ႕ အေၾကာင္းေတြကို သိခ်င္တာနဲ႕ အရင္က ေရးခဲ႕တဲ႕ ဘေလာ႕ခ္ကို ၿပန္ဖတ္ၿဖစ္တယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္ ဘေလာ႕ခ္ေရးတယ္ ဆိုတာကလဲ အဓိကက အဲဒါပဲ ။
ကြ်န္ေတာ္႕ရည္ရြယ္ခ်က္က တစ္ခ်ိန္မွာ အတိတ္က ရွိခဲ႕တဲ႕ အေၾကာင္းေတြကို ၿပန္ၿပီး သိရေအာင္ ၊ အနာဂတ္ကို ကြ်န္ေတာ္ မဖတ္ခ်င္ဘူး ... ကြ်န္ေတာ္႕အတြက္က အတိတ္ကအေၾကာင္းေတြက ပိုၿပီး အေရးပါတယ္ ။ ဒါနဲ႕ ကုိယ္႕ဘေလာ႕ခ္ ကိုယ္ၿပန္ ဖတ္ရင္းနဲ႕ ... တစ္ခ်ိန္က အတန္းထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္ စပ္ခဲ႕တဲ႕ ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ကို ၿပန္ေတြ႕မိတယ္ ။
ကြ်န္ေတာ္ ၿပန္ဖတ္မိၿပီး ..... အဲဒီ႕ကဗ်ာေလးကို Share ခ်င္တာနဲ႕ ဒီဘေလာ႕ခ္ေအာက္မွာ ေဖာ္ၿပလိုက္ပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္႕ ကဗ်ာေလးကို ဝိုင္းၿပီး ေဝဖန္...ေလကန္ေပးၾကပါ ခင္ဗ်ာ ။
The sun is shinning very wild,
I am thinking hard to rhyme.
A word comes out from nowhere,
I am not saying anything there,
I am feeling cold and blind,
The big room seems small in mind,
A long and tough road, in my eyes.
| I shot an arrow into the air, It fell to earth, I knew not where; For, so swiftly it flew, the sight Could not follow it in its flight. I breathed a song into the air, It fell to earth, I knew not where; For who has sight so keen and strong, That it can follow the flight of song? Long, long afterward, in an oak I found the arrow, still unbroke; And the song, from beginning to end, I found again in the heart of a friend. Henry Wadsworth Longfellow |
Henry Wadsworth Longfellow
ေနမင္းရဲ႕ ေရာင္ၿခည္ပာာ
အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ႕ ေတးသီငွက္ေလးေတြကို အသက္သြင္းတယ္။
ေတးသီငွက္ေလးေတြရဲ႕ ခ်ိဳၿမိန္တဲ႕ ေတးသံပာာ
ႏႈိးစက္သံနဲ႕ မထတဲ႕ ကြ်န္ေတာ္႕ကို အသက္သြင္းၿပန္တယ္။
ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ ကာရံ မညီညာတဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပာာ
တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေနတဲ႕ စိတ္ကူးၿခင္းမိုးတိမ္ကို အသက္သြင္းခြင္႕ ရပါေစ။
ငါ့အိပ္ယာထဲ ညေကာင္းကင္ထဲ ေမေမ့ရင္ခြင္ထဲ
စာအုပ္ေတြျပန္႔ၾကဲ
ဘယ္လုိလုပ္မလဲ
ငါမွအိပ္လုိ႔မရတာပဲ။
ၾကယ္ေရာင္လင္းေျပာင္ဆဲ
ဘယ္ဆီမွာလဲ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္ရဲ႕။
ေႏြးေထြးတဲ့ေမတၱာေတြေဝဆဲ
ငါေမွ်ာ္ေနခဲ့
ဘယ္ေတာ့မ်ားအိမ္ျပန္ေရာက္မွာလဲ။
အနက္ေရာင္ညတစ္ညမွာ
အနီေရာင္ ေသဆံုးျခင္း တစ္ခု လႊမ္းမိုးသြားခဲ့မယ္လို႔ ဘယ္သူမ်ား ထင္မိမွာတဲ့လဲ။
ေရႊအိုေရာင္အိေနတဲ့ ဘံုနမ္းျမင့္ထက္မွာ
ပန္းႏုေရာင္မင္းသမီး တစ္ပါး ေအးခ်မ္းစြာလဲေလွ်ာင္းေနတယ္။
အစိမ္းေရာင္ရင့္ရင့္ ႏွလံုးသားကုိ ဂူသြင္း ျမွဳပ္ႏွံတဲ့ အခမ္းအနားတစ္ခုရဲ ႔လူအုပ္ေတြထဲမွာ
ျဖဴေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ မ်က္ႏွာတစ္ခုက ဘာအမူအရာမွမျပ။
ရီျခင္း၊ငိုျခင္း၊ ဝမ္းနည္းျခင္း၊ ပူေဆြးျခင္းေတြ ကေတာ့ ရင္ဘတ္ထဲမွာ ဘုရားပဲြလွည့္ေနၾကေလ၏
အျပင္ဘက္ကုိ ေပါက္ကြဲထြက္ဖို႔ တြန္းကန္အားတစ္ခုက မျပည့္စံုေသး။
အဲလိုနဲ႔ ပဲ ရူးသြပ္ျခင္း ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေလာကထဲသုိ႔ က်ေရာက္လာသတၱံ ႔။
ကြ်န္ေတာ္ ေတြးတယ္ ၊ အေတြးေတြ စုလာေတာ႕ အၾကံညဏ္ ေလးရလာတယ္ ။
ရတဲ႕ အခြင္႕အေရးေလးကို အလၽွင္အၿမန္ အသံုးခ်လိုက္တယ္ ။
ကဗ်ာ ဆိုေပမယ္႕ ၊ အေတြးေတြစုထားတဲ႕ အေတြးစု ေလးလို႕ဆိုရင္ပိုမွန္မွာပါ ။
ေနထိုင္ရတဲ႕ ဘ၀မွာၿငီးေငြ႕ လာတာနဲ႕ ၿဖစ္ေပၚလာတဲ႕ အေတြးေလးေတြပါ ။
တစ္ခါတစ္ရံ
လူ႕ေလာကနဲ႕ ေ၀းကြာရာ
ီကမၻာ႕စြန္း တစ္ေနရာဆီသို႕
ထြက္ေၿပးကာ ေရွာင္ေၿပးခ်င္ပါရဲ႕
တစ္ဦးတည္းေပမို႕
ဘယ္လိုပဲေနေနပါ
ေလာကႀကီးပာာ တိတ္ဆိတ္ေနမွာပါ ။
ဆင္စြယ္ေရာင္ အနမ္းတစ္ပြင့္....
ပန္းႏုေရာင္ ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံု...
ဆူးေတြကုိေတာင္ ငါမမႈ
ေနာက္ဆံုးေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းအထီးက်န္..
ေကာင္မေလးေရ...
မ်က္စိတစ္မွိတ္ လၽွက္တစ္ၿပတ္တြင္း
မင္းကို ၿမင္ရ ခဏ တာတြင္
ေတြေ၀ မိန္းမူး ၊ ေငးၾကည္႕မဆံုး
ငါ႕ရဲ႕ အိပ္မက္ထဲ မင္းစ၀င္ၿပီ ။
မင္းအနား ၿဖတ္သြား
ကိုယ္သင္း ရနံ႕ ခံစား မိၿပန္
အရာရာေမ႕ ဘ၀ေမ႕ ကာ
ငါ႕ရဲ႕ အသိေပ်ာက္ဆံုးၿပီ ။
မင္းရဲ႕ လက္ကေလး
မေတာ္တဆ ထိမိရံုၿဖင္႕
တုန္လႈပ္ ေၿခာက္ၿခား
ငါ႕ရဲ႕ ႏွလံုး မခုန္ေတာ႕ၿပီ ။
မင္းခ်က္ေၾကြး တဲ႕
ထိုစားစရာ .. ရသာထူးလွ
ထူးသည္႕ ေစတနာ ၊ သည္တစ္ခါကို
ငါ႕ရဲ႕ ႏွလံုးသားက မေမ႕ၿပီ ။
မင္းရဲ႕ ေခၚသံ
ေပ်ာ႕ေပ်ာင္း ညွင္သာ
သာယာလွပ ဂီတ သံအလား
ငါ႕ရဲ႕ စိတ္တို႕ေ၀ခြဲ မရၿပီ ။
ဘုရားရွင္က
လမ္းညႊန္ဆံုးမ ေထာက္ၿပခဲ႕သည္
အာရုဏ္ ငါးပါး ေမ႕နိုင္ရမည္
ဒါမွ ဘ၀ အလင္း လၽွင္ၿမန္ ေတြ႕မယ္ .... တဲ႕ ။
ငါ႕မွာ ...
လြန္စြာ မိုက္မဲ ၊ ေမွာင္ထဲတိုး၀င္
အာရုဏ္ ငါးပါး အားလံုး ေမ႕မရ
ငါ႕ရဲ႕ သံသရာ ၊ စက္၀န္း ပမာ
လည္ပတ္အံုးမည္ ... အလင္းေပ်ာက္ၿပီ ။
Forgive the sun who didn't shine
The sky had asked her in to dine
Forgive the stars that heard your wish
The moon prepared their favorite dish
Forgive the rain for its attack
The clouds have tears thay can't hold back
Don't hate the birds 'cause they are free
Don't envy all the things they see
Don't block the wind, but hear its cry
Or else that wind may pass you by
Forgive the storm it means no harm
Could not resist to show its charm
Forgive the earth that never turns
Don't hate the sun, because too much burns
Life intends to not cause pain
The flowers bloom from all the rain
The storm will come and it will pass
The sun that shines, it grows the grass
The wind it cannot help but cry
The stars at night light up the sky
Forgive the world in which we live
We'll all find peace if we forgive
Danielle Rosenblatt
သူမရဲ႕ကမၻာဟာ အထီးက်န္မႈေတြနဲ႕ျပည့္ႏွက္ေနတယ္
မာနေတြ ကုိျခံဳလႊမ္းလုိ႔ေပါ့
သူမရဲ႕ အခန္းက်ဥ္းေလးမွာေတာ့...
ျပင္းထန္တဲ့နာက်င္မႈေတြ ခ်ည္းပဲေပါ့။
သူမမွာ မွီခုိစရာ သူငယ္ခ်င္းမရွိခဲ့
ေမွးစက္အနားယူူဖုိ႕လဲ မရွိခဲ့
သူမရဲ႕ေမတၱာကုိ မွ်ေဝခံစားမဲ့သူမရွိခဲ့
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ၊ ၾကင္နာျခင္းေတြ လက္ခံေပးသူမရွိခဲ့။
ညေပါင္းမ်ားစြာ စဥ္းစားရင္း အိပ္မရ
ေန႔ေပါင္းမ်ားစြာ စဥ္းစားရင္း အလုပ္ပ်က္
သူမ အိပ္ရာေပၚကုိ ပစ္လွဲခ်လိုက္ၿပီး
ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေသနတ္တစ္လက္ကို သူမေခါင္းမွာ ခ်ိန္လုိက္တယ္။
မၾကာဘူး..သူမဖုန္းျမည္သံကိုၾကားလုိက္ရတယ္
သူမေသနတ္ကုိ ေခတၱဖယ္ထားလုိက္တယ္
ဟုိတစ္ဖက္ကေျပာေနတာက အေမ
သူမစကားလံုးေတြကုိၾကားေနရတယ္။
”ေမြးေန႔မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ၊ သမီးငယ္္
ဒီေန႕ဟာ မင္းတစ္ေယာက္ထဲအတြက္ပါ
အေမ့ရဲ႕ ႏွလုံးသားကလာတဲ့စကား
အမွန္တရားဆုိတာ မင္းသိပါေစ” တဲ့။
သူမနားထဲမွာ စကားလုံးေတြ ေျပးလႊားေနတယ္
သူမ အင္အားသစ္တစ္ခုကို ခံစားလုိက္ရသလား
ေသနတ္ကို အသာအယာခ်
သူမဘဝအတြက္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုလုံး ေျပာင္းလဲသြားတယ္။
ရက္ေတြၾကာေတာ့ အဲဒီထူးျခားတဲ့ေန႕ေလးကို ျပန္သတိရလာတယ္
သူမအေမရဲ႕စကားေတြကုိေရာေပါ့
သူမ လက္ေဆာင္တစ္ခုရလုိက္ပါတယ္
သူမရဲ႕ ဘဝသစ္တစ္ခုလုံးကုိေရာေပါ့။
Chicken soup for the teenagers soul မွကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကုိ ခံစားတင္ျပပါသည္။
နာခံရတာေတြ မ်ားေတာ့.......
ကုိယ္ပိုင္ ခံစားခ်က္ ေတြကို ေျပာျပခြင့္မရခဲ့.....
ေနာက္ဆံုးေတာ့....
ဆြံ ့အခဲ့ရၿပီ......
ေခါင္းငံု ့ေလွ်ာက္ ရပါမ်ားေတာ့ လည္း.....
အခုေတာ့.....
ေကာင္းကင္ႀကီးဘာအေရာင္လဲဆုိတာ ေျပာမျပတတ္ေတာ့ၿပီေလ......
ဒီစာကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားၾကားဖူးၾကမယ္ထင္ပါတယ္....
ဒီစာေလးကိုသေဘာက်လုိ ့တင္လိုက္တာပါ..
” - ျဖင့္
+ ေပါင္းၿပီး
x ပင့္
/ သူ မ်ားနဲ ့ကင္းေ၀းၾကပါေစ။ ” တဲ့
ၾကက္သြန္နီထဲ..
ဘာမ်ားရွိမလဲလို ့..
အသဲအမဲလုိက္လုိ ့႐ွာ..
အလႊာေတြရဲ ့ေအာက္..
ေနာက္ဆံုး ဘာမွမေတြ ့..
မ်က္ေရေတြသာ႐ႊဲ..
မ်က္စိေတြသာရဲ..
ခ်စ္သူရင္ခြင္ထဲ..
ဘာမ်ားရွိမလဲလို ့..
ဇြဲနဲ ့မဲနဲ ့ရွာ..
မာရာေတြရဲ ့ေအာက္..
ေနာက္ဆံုး ဘာမွမေတြ ့..
မ်က္ေရေတြသာ႐ႊဲ..
အသည္းေတြသာကြဲ..
Anonymous
