Sunday, 30 September 2007
Saturday, 29 September 2007
နံနက္ မိုးေသာက္ ခ်ိန္ေရာက္ၿပီ--အလင္းေရာင္ ထြက္ပါေတာ႕
ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရဲ႕ၿဖတ္သန္းေနတဲ႕ ညတာပာာ လြန္စြာၾကာၿမင္႕ေနပါၿပီ .....။
တစ္ခါတစ္ရံ လေရာင္ေဖ်ာ႕ေဖ်ာ႕ ေလးကိုလွမ္းၿမင္ခြင္႕ရေပမယ္႕ ၊ တိမ္မည္းမည္း ႀကီးေတြဖံုးလႊမ္းမႈကိုခံရၿပန္ပါတယ္ ။ ေမွာင္မည္း ေနတဲ႕ အခ်ိန္ ေ၀၀ါးစြာေလ်ာက္လွမ္း ေနရခ်ိန္မွာ မိုးသည္းထန္မႈ ေတြ ေလၿပင္းက်မႈေတြကိုလည္း ခံရၿပန္ပါတယ္ ။ တခါတရံ မွာၾကယ္ေလး တစ္ပြင္႕ႏွစ္ပြင္႕ရဲ႕ ေတာက္ပမႈကို လွမ္းၿမင္ခြင္႕ရလို႕ စိတ္ၾကည္လင္မိေပမယ္႕ ၾကာရွည္မခံပါဘူး ။ အေမွာင္ထဲမွာ ညဥ္႕ငွက္ရဲ႕ စူးစူး၀ါး၀ါးေအာင္သံ ေတြပာာလဲစိတ္ေၿခာက္ၿခား စရာပါ ။ အလင္းေရာင္ ရွိတယ္လို႕ထင္ရတဲ႕ေနရာေတြဆီကို စိတ္မွန္းနဲ႕ေလ်ာက္လွမ္းရင္း ေခ်ာက္ကမ္းပါးေတြထဲ က်သြားသူေတြလဲ မနည္းေတာ႕ပါဘူး ။ အခ်ိန္ေတြရဲ႕တိုက္စားမႈနဲ႕ ယခု ဆိုမိုးေသာက္ခ်ိန္ေရာက္ေနပါၿပီ ။ အလင္းေရာင္ လဲထြက္သင္႕ေနပါၿပီ ။ ဒါေပမယ္႕ ေမ်ာ္လင္႕ ထားတဲ႕ အလင္းေရာင္ ပာာ အစက္အေၿပာက္ အေနနဲ႕ေတာင္ မထြက္ေသးပါဘူး ။ တိမ္မည္းမည္းေတြပာာ ဘယ္ေလာက္ပဲ စြမ္းအားႀကီးႀကီးပါ တစ္ခ်ိန္မွာ ေနမင္း အတြက္ေနရာ ဖယ္ေပးရမွာပါ ။
ေရးသားသူ :
Unknown
ေရးသားခ်ိန္ :
9/29/2007 04:26:00 pm
1 comments
Labels: Steven
Tuesday, 25 September 2007
သားအဖ ႏွစ္ဦး၏ ကယ္တင္ၿခင္းကိုခံရသူ
တိုက္ဆိုင္မႈေၾကာင္႕ေပေလာ....။
သို႕တည္းမပာုတ္ ၊ ထိုသူ၏ ဘုန္းကံေၾကာင္႕ေပေလာ.....။
Scotland ႏိုင္ငံသား Fleming ပာုေခၚဆိုသူ လယ္သမားတစ္ေယာက္ပာာ သူ၏ မိသားစု စား၀တ္ေနေရး အတြက္ ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာ လုပ္ငန္းခြင္၀င္ေနစဥ္ အနီးအနား ၿခံဳပုတ္ တစ္ေနရာမွ ေအာ္ပာစ္ အကူအညီေတာင္းေနသည္႕ကေလးငယ္တစ္ဦး၏ အသံကိုၾကားလုိက္ရသည္ ။ သို႕ႏွင္႕ သူ လုပ္ေနသည္႕အလုပ္ကိုေခတၱရပ္နားကာ အသံၾကားရာေနရာဆီသို႕အေၿပးအလႊားသြားမိသည္ ။ ၿမင္ရသည္႕ၿမင္ကြင္းက သနားစရာ - ကေလးငယ္တစ္ဦး ႏြံထဲတြင္ ခါးတစ္ပိုင္းေလာက္အထိ နစ္ၿမဳပ္ကာ ေၾကာက္အားလန္႕အားၿဖင္႕ အကူအညီေတာင္းခံေနၿခင္းပင္ ။ ထိုစဥ္ခဏတြင္ သူဘာကိုမွ အာရံုမထားႏိုင္ေတာ႕ ၊ သူ႕အလုပ္ကိုလည္းေမ႕သြားသည္ ။ သူ႕အသိစိတ္တြင္ ၾကီးစိုးေနသည္က ဒီကေလးကို ကယ္တင္ရမည္ပာု ။ လယ္သမားႀကီး Fleming သည္ထိုသနားစရာေကာင္းေသာ ၊ ေၾကာက္စိတ္ၿဖင္႕တုန္ရင္ေနေသာ ကေလးငယ္ကို ခက္ခဲစြာ ကယ္တင္ႏိုင္ခဲ႕သည္ ။ ထိုကေလးငယ္အား ကယ္ဆယ္ေရးအတြက္ သူ႕အလုပ္တြင္ ေႏွာင္႕ေႏွးၾကန္႕ၾကာသြားခဲ႕ရေသာ္လည္း စိတ္ထဲတြင္မည္သို႕မွ်မခံစားခဲ႕ရေပ ။
သို႕ေသာ္....။ ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္မိုးေသာက္၍ လုပ္ငန္းခြင္ေစာေစာ၀င္ရန္ အိမ္အၿပင္သို႕ထြက္ရာတြင္ လြန္စြာမ်ားၿပားလွေသာ လက္ေဆာင္ပဏၰမ်ားကို ရုတ္တရက္ေတြ႕လိုက္ရသည္ ။ ထို႕ေနာက္ အ၀တ္အစားကိုေသသပ္စြာ၀တ္စားဆင္ရင္ထားေသာ ဂုဏ္သေရရွိ လူၾကီးတစ္ဦးသည္ သူ႕ထံေလွ်ာက္လွမ္းလာကာ " အသင္ ကြ်ႏ္ုပ္ သားေလး၏အသက္ကို ကယ္ဆယ္ခဲ႕သည္႕အတြက္ ေက်းဇူးဆပ္ရန္ လာၿခင္းၿဖစ္ပါသည္ ။ ဤလက္ေဆာင္မ်ားကိုလက္ခံေပးေစလုိပါသည္ " ပာု ယဥ္ေက်းၿပဴငွာစြာ စကားဆုိေလသည္ ။ ထိုအခါ Fleming မွ တဖန္ " အိုမပာုတ္တာ ... ကြ်န္ေတာ္ ခင္ဗ်ားသားကိုကယ္ဆယ္တုန္းမွာ ဘာတုန္႕ၿပန္မႈကိုမွ မေမွ်ာ္လင္႕ခဲ႕ပါဘူး " ပာုၿငင္းဆိုခဲ႕ေလသည္ ။ ထိုသို႕ သူတို႕ႏွစ္ဦး အၿပန္အလွန္ ေၿပာဆုိေနသည္ကို လယ္သမား၏ သားသည္အိမ္အတြင္းမွ ေၿခာင္းေၿမာင္းၾကည္႕ရႈေနေလရာ ၊ ကေလးငယ္ ကိုေတြ႕ရွိသြားေသာ လူႀကီးသည္ Fleming အား " အသင္ ရဲ႕ သား ပာုတ္ပါသလား " ပာုေမးၿမန္းသၿဖင္႕ ၊ Fleming မွ မိမိ၏ သားၿဖစ္ေၾကာင္း မိတ္ဆက္ေပးေလသည္ ။ ထိုအခါ Fleming အား လက္ေဆာင္ပဏၰမ်ား လက္မခံ ပါက အသင္႕ရဲ႕သားအား ကြ်ႏု္ပ္ ေက်ာင္းထားေပးပါရေစ ၊ အကယ္၍ သင္႕သားသည္ သင္ကဲ႕သို႕ ရိုးသားႀကိဳးစားသူ ၿဖစ္ပါက ေနာင္တခ်ိန္တြင္ သင္႕အားဂုဏ္က်က္သေရ တိုးတက္ေစမည္႕သူတစ္ဦးၿဖစ္ေပလိမ္႕မည္ ပာု ခြင္႕ေတာင္းခံ ၿပီးလွ်င္ ထို ကေလးငယ္ ၏ ပညာေရးအားသူၿဖည္႕ဆည္းေပးေလသည္ ။
ထိုသို႕ၿဖင္႕ လယ္သမားႀကီး Fleming ၏ သားသည္ လန္ဒန္ ၿမိဳ႕ရွိ St. Mary's Hospital အမည္ရွိ ေဆးေက်ာင္းႀကီးတြင္ဘြဲ႕ရၿပီး ၊ ပင္နီဆလင္ ေဆး၀ါးကိုရွာေဖြေတြ႕ရွိသူ Sir Alexander Fleming ပာူ၍ ကမၻာေပၚတြင္ထင္ရွားသူတစ္ဦးၿဖစ္လာသည္ ။ သို႕ေသာ္ တစ္ခ်ိန္က သူ၏ဖခင္ႏြံထဲမွ ကယ္ဆယ္ခဲ႕သည္႕ကေလးငယ္သည္ ယခုတဖန္ ႏ်ဴမိုးနီယားေရာဂါ ကိုခံစားေနရသၿဖင္႕ Sir Alexander Fleming ၏ ပင္နီဆလင္ ၿဖင္႕ကုသေပးခဲ႕ရၿပန္ေလသည္ ။
ထိိုသို႕ လယ္သမားႀကီး Fleming ႏွင္႕ Sir Alexander Fleming တို႕သားအဖ ႏွစ္ဦးလံုး၏ ကယ္ဆယ္ၿခင္း ခံရသူသည္ Lord Randolph Churchill ၏ သား ၿဖစ္သူ ၊ ၿဗိတိန္ ႏိုင္ငံ၏ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အၿဖစ္ အမည္ထင္ရွားသူ Sir Winston Churchill ပင္ၿဖစ္ပါသည္ ။
ေရးသားသူ :
Unknown
ေရးသားခ်ိန္ :
9/25/2007 11:00:00 am
0
comments
Monday, 24 September 2007
ေရွာင္လင္ေက်ာင္းသားကေလး
ကြ်န္ေတာ္ ဒီေရွာင္လင္ေက်ာင္းသားကေလး ရုပ္ရွင္ကိုၿပီးခဲ႕တဲ႕ ႏွစ္ရက္သံုးရက္ေလာက္က ၾကည္႕ခဲ႕ရတယ္ခင္ဗ် ။ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာပါ ။ ကေလးေလးေတြက အရမ္းခ်စ္စရာေကာင္းတယ္ ။ ေနာက္ၿပီး သရုပ္ေဆာင္ပုံ ေတြကလည္း အသက္၀င္တယ္ ။ အဲဒီတုန္းကေတာ႕ ဘာရယ္မပာုတ္ပါဘူး ကေလးကားဆိုၿပီး ၾကည္႕လိုက္တာ ၊ ဘယ္ပာုတ္မလဲဗ်ာ ... တကယ္ကိုရယ္စရာေကာင္းတာပါ ။ ဇတ္လမ္း နာမည္က shaolin Popey 2 လို႕ေခၚတယ္ ။ shaolin Popey 1 လဲရွိတယ္ ။ ဒါေပမယ္႕ အဲဒီတစ္ခုကသိပ္မေကာင္းဘူး ... ရယ္ေတာ႕ရယ္ရတယ္ ၊ ဒါေပမယ္႕ ကြ်န္ေတာ္က ဒုတိယ ပိုင္းကိုၾကည္႕ၿပီးမွ ပထမ ကိုၿပန္ၾကည္႕တာဆိုေတာ႕ ပထမ ပာာကသိပ္အသက္မ၀င္ သလို ၿဖစ္သြားတယ္ ။ ကေလး ေလးေတြကိုအရမ္းခ်စ္တတ္ၿပီး Comedy ေတြကိုႀကိဳက္ႏွစ္သက္သူမ်ားကိုၾကည္႕ဖို႕ တိုက္တြန္းပါတယ္ ခင္ဗ်ာ ။ ၾကည္႕ရမယ္႕ေနရာ ပါ ေပးလုိက္မယ္ဗ်ာ ။ ၾကည္႕ေစခ်င္လြန္းလို႕ပါ ။
၀င္ရမယ္႕ ၀က္ဆိုက္ က www.crunchyroll.com ပါ ။
ေရးသားသူ :
Unknown
ေရးသားခ်ိန္ :
9/24/2007 03:03:00 pm
0
comments
MP3 Player တစ္ခုဖန္တီး တည္ေဆာက္ၿခင္း
လြန္စြာလြယ္ကူၿပီး Loading လည္းမၾကာတဲ႕ MP3 Player ေလးလုပ္လိုက္ၾကရေအာင္.....
ကြ်န္ေတာ္ ဒီပေလယာ ေလးကို Recommend ေပးပါတယ္။သူကရိုးရွင္းၿပီး ဒီဇိုင္းေလးကလည္းသပ္ရပ္တယ္။
Demo ပံုေလးကေတာ႕ ဒီမွာပါ ။ 
သူ႕ကိုလုပ္ဖို႕ အဆင္႕ေလးေတြသိပ္မရွိပါဘူး ။ လြယ္လဲလြယ္ကူပါတယ္ ။ ကဲ စၾကရေအာင္.....
ပထမ ဦးစြာေပာာဒီလင္႕ကိုသြားပါ ။ http://www.its.ex.ac.uk/latis/resources/flashplayers/mp3player.php ။ ဒီလို စာမ်က္ႏွာအသစ္ေလးကိုေတြ႕ရပါမယ္ ။
အဲဒီ႕မွာ သင္႕ရဲ႕ MP3 URL လင္႕ကို Select ၿပထားတဲ႕ေနရာမွာ အစားသြင္းရမွာပါ ။ MP3 URL မရွိသူမ်ား ပာာ File Hosting တစ္ခုခုမွာ သြားေရာက္ Upload လုပ္ထားရမွာၿဖစ္တယ္ ။ အဲဒီလို လင္႕ကိုအစားသြင္းၿပီးတာနဲ႕ မိမိစိတ္ႀကိဳက္ ေနာက္ခံအေရာင္ေတြ ကိုေၿပာင္းၿပီးၿပီဆိုရင္ Generate Code ဆိုတဲ႕ buttom ေလးကို ႏွိပ္လုိက္ပါ ။ ေအာက္မွာေတြ႕ရတဲ႕အတိုင္း Codes ေတြနဲ႕ Player ပံုစံေလးေပၚလာပါလိမ္႕မယ္ ။
အဲဒီမွာ Select လုပ္ၿပထားတဲ႕ Codes ေတြအားလံုးကို Copy ယူၿပီးမိမိရဲ႕စိတ္ႀကိဳက္ ထားခ်င္တဲ႕ေနရာမွာ Paste လုပ္ရမွာၿဖစ္တယ္ ။ တကယ္လို႕ မိမိရဲ႕ Blog ပို႕(စ္)ေတြထဲမွာထဲ႕လိုတယ္ဆိုရင္ Edit Html ဆိုတဲ႕ေနရာ ကေန၀င္ထည္႕ရမွာပါ ။ Sidebar မွာထားခ်င္ရင္ေတာ႕ Page Element အသစ္တစ္ခုေခၚၿပီး Codes ေတြကို Paste လုပ္ထည္႕ရမွာၿဖစ္တယ္ ။
ဒါေပမယ္႕ Codes ထည္႕သြင္းတဲ႕အပိုင္းပာာမၿပီးေသးပါဘူး ။ ေနာက္ဆံုးအဆင္႕တစ္ခုက်န္ပါေသးတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္ ေအာက္မွာ ၿပထားတဲ႕ ပံုထဲမွာ ေလးေထာင္႕ေဘာင္ခတ္ထားတဲ႕ စာေၾကာင္းေလးကို Right Click လုပ္ၿပီး Copy Shortcut ကိုႏွိပ္ပါ (အနီေရာင္နဲ႕ ၀ိုင္းၿပထားပါတယ္ ) ။ 
Copy Shortcut ကိုႏွိပ္ၿပီးၿပီဆိုရင္ ေအာက္မွာၿပထားတဲ႕ ပံုကို ထပ္ၾကည္႕လိုက္ပါအံုး ။ ကြ်န္ေတာ္ Highlight လုပ္ထားတဲ႕ေနရာေလး ႏွစ္ေနရာကိုေတြ႕ရပါလိမ္႕မယ္ ။ အဲဒီ႕ Highlight လုပ္ထားတဲ႕စာေတြကို Select လုပ္ၿပီး Paste လုပ္ပါ ။ ႏွစ္ေနရာ လံုးကိုလုပ္ရမွာပါ ။ အဲဒီ႕ ေနရာ ႏွစ္ခု မွာ ယခင္ mp3player.swf အစား http://www.its.ex.ac.uk/....../mp3player.swf ဆိုတာေလးၿဖစ္ေနရပါမယ္ ။ အဲဒီ႕လင္႕ေလးကိုအစားထိုးဖို႕ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္ ။ ဒါမွ Player ကေကာင္းေကာင္းအလုပ္လုပ္မွာပါ ။ အမွန္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕က ေဒါင္းလုဒ္ လုပ္ၿပီး File Hosting တစ္ခုခုမွာတင္ ၿပီးရင္ ကိုယ္တင္ထားတဲ႕ လင္႕နဲ႕ၿပန္အစားထိုးရမွာပါ ။ ဒါေပမယ္႕ ဒါပာာအရမ္းအလုပ္ရႈပ္တဲ႕အတြက္ Server ရဲ႕ လင္႕ကို အဆင္သင္႕ယူသံုးထားတာပါ ။ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ စမ္းခ်င္သူမ်ားအေနၿဖင္႕ စမ္းသပ္ႏိုင္ပါတယ္ ။ အဲဒါအားလံုးၿပီးသြားရင္ေတာ႕ မိမိအရမ္းလိုခ်င္ေတာင္းတေနတဲ႕ MP3 Player ေလးပာာ ဖြင္႕နားေထာင္ဖို႕အဆင္သင္႕ၿဖစ္ေနၿပီလို႕ဆိုရမွာပါ ။ 
အစမ္း နားေထာင္ခ်င္သူမ်ား ပာာ ဒီေနရာကို Click ႏွိပ္ၿပီး သြားေရာက္ နားဆင္ႏိုင္ပါတယ္
ေရးသားသူ :
Unknown
ေရးသားခ်ိန္ :
9/24/2007 09:50:00 am
0
comments
Labels: Steven
ဆုရ မ်ိဳးေကာင္း ေျပာင္း
လယ္သမားတစ္ဦးစိုက္ပ်ိဴးတဲ့ ေျပာင္းဖူးေတြဟာ အေကာငး္ဆံုးဆု ႏွစ္စဥ္ရေလ့ရွိတယ္။ ႏွစ္တုိင္း ျပိဳင္ပဲြ ဝင္လုိက္တယ္ဆိုရင္ပဲ အျပာေရာင္ ဖဲၾကိဳးဆုက သူ ့အတြက္ မလဲြ ဆိုသလုိပါပဲ….ယခုႏွစ္ေတာ့ သတင္းစာတုိက္ေတြကပါ သိျပီးေက်ာ္ၾကားသြားတယ္။ သတင္းေထာက္ တစ္ဦးဟာလဲ အင္တာဗ်ဴးေမးဖို ့ဖိတ္ေခၚလာတယ္။ ဘယ္နည္းဘယ္ပံု ဆုရေနတယ္ဆိုတာ ေလ့လာဖုိ ့တဲ့ေလ။ ေနာက္ေတာ့ သတင္းေထာက္သိရွိသြားတာက ထုိလယ္သမားဟာ အျခားေသာ လယ္နီးနားခ်င္းမ်ားႏွင့္ သူ ့ရဲ ့ဆုရ ေျပာင္းမ်ိဳးေစ့မ်ား ကိုေဝမွ်သံုးစဲြသည္ ဆုိသည့္အခ်က္ပဲျဖစ္တယ္။
အဲဒီေတာ့ သတင္းေထာက္က ေမးလုိက္တယ္။ “ ခင္ဗ်ားနဲ့တူတူ ျပိဳင္ပဲြဝင္ေနတဲ့ သူေတြကုိ ဘာလုိ ့အေကာင္းဆံုးမ်ိဳးေစ့ေတြ မွ်ေပးရတာလဲ။ ”
“ခင္ဗ်ား မသိေသးဘူးနဲ့တူပါရဲ ့” လယ္သမားကျပန္ေျဖတယ္။ “ တကယ္လို ့ လယ္နီးခ်င္းေတြသာ မ်ိဳးေကာငး္တဲ့ ေျပာင္းကို မစုိက္ရင္ ဝတ္မႈံကူးနည္းက ကၽြန္ေတာ့္ေျပာင္းဖူးေတြရဲ့ အရည္အေသြးကို နိမ့္က် သြားေစမွာေပါ့။ ” လယ္သမားက ဆက္လက္ရွင္းျပတယ္။ “ ကၽြန္ေတာ္ မ်ိဳးေကာင္းစိုက္ခ်င္ရင္ တျခားသူေတြကုိပါ မ်ိဳးေကာငး္စုိက္ဖို့ ကူညီေပးရမွာေပါ့”
လယ္သမားဟာ ဘဝမွာ အခ်င္းခ်ငး္ ပတ္သက္ ဆက္ႏႊယ္ေနမႈကို သတိထားမိသည္။ ေဘးက လယ္ေတြရဲ ့ေျပာင္းေတြသာ မတုိးတက္ရင္ သူ ့ရဲ့ ေျပာငး္ေတြလဲ တုိးတက္မွာ မဟုတ္ဘူး။
ဒီ ဥပမာေလးဟာ ကၽြန္ေတာ္တု့ိရဲ ့ေန့စဥ္ဘဝ ေတြကိုလဲ အက်ိဳးျပဳႏုိင္မွာပါ။
ကိုယ္ ျငိမ္းခ်မ္းမႈကုိ လုိခ်င္ရင္ ပတ္ဝန္းက်င္ကုိ ျငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ကူညီရမယ္။
ကုိယ္ စိတ္ေအးခ်မ္းေကာင္းမြန္စြာေနထုိင္ခ်င္သူမ်ားဟာ အျခားသူမ်ားကုိ လဲေကာင္းမြန္စြာေနႏုိင္ ေအာင္ ကူညီၾကရမယ္။
ကုိယ္ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္ရင္ သူတပါး ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ကူညီၾကရမယ္။
ဒီပံုျပင္ ရဲ့သခၤန္းစာကေတာ့ “ ေျပာင္းေကာင္းေကာင္း စုိက္ခ်င္ရင္ လယ္နီးခ်င္းေတြကိုပါ ေျပာင္းေကာင္းစုိက္ႏုိင္ေအာင္ ကူညီလုိက္ပါ။ ”
ေရးသားသူ :
min
ေရးသားခ်ိန္ :
9/24/2007 12:45:00 am
0
comments
Sunday, 23 September 2007
ထုိ ေသတၱာေလးက သာမန္ေသတၱာ…… သို ့ေပမဲ့။
ဒီ
ပံုျပင္ေလးက ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကာလို့ ေဟာင္းေနပါျပီ။ ဒီလုိပါ။ အေဖက သံုးႏွစ္အရြယ္ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကို ေရႊေရာင္ ပါကင္စာရြက္ ကို ျဖဳန္းတီးမႈျဖင့္ ဆံုးမေနသည္။ ေငြ အက်ပ္ အတည္းျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ ျဖံဳးတီးရေကာင္းလားဟု အျပစ္ေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိညက ကေလးမေလးက ခရစ္စမတ္ သစ္ပင္ေျခရင္းတြင္ ဝမ္းနည္းစြာျဖင့္ ထုိ ေရႊေရာင္ ေသတၱာေလးကုိ ခ်ထားခဲ့သည္။
ေနာက္တေန့ မနက္။ “ ဒါေဖေဖ့အတြက္ ” ဟုဆိုကာ ေရႊေရာင္ ေသတၱာေလးကုိ သူမ အေဖ ထံေပးလာသည္။ အေဖကေတာ့ ယခင္က စိတ္ဆိုးခဲ့သည္ကုိ ျပန္လည္ ေနာင္တရေနမိသည္။ ဒါေပမဲ့ ေသတၱာေလးကုိ ဖြင့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ စိတ္ျပန္ဆိုးသြားသည္။ ေသတၱာထဲမွာ ဗလာနတၱိ။ သူ သမီးေလးကုိ စိုက္ၾကည့္ျပီး ေျပာလိုက္တယ္။ “လက္ေဆာင္ေပးတယ္ဆိုတာ တစ္ခုခု ပါရတယ္ကြ။ ” သူူေအာ္လိုက္ေတာ့ မိန္းကေလးက ငုိသံပါပါနဲ့ ျပန္ ေျဖသည္။ “ ဒီေသတၱာက ဗလာမဟုတ္ပါဘူးေဖေဖ။ အထဲမွာ သမီး အနမ္းေတြ အမ်ားၾကီးထည့္ထားတယ္။ အားလံုး ေဖေဖ့ အတြက္ပါ။ ” ဆိုေသာ အေျဖစကားၾကားရေလသည္။
သမီးေလးရဲ ့ေဖေဖ ဒီတစ္ခါေတာ့ မွင္သက္မိသြားသည္။ ဆြ ့ံအသြားသည့္နွယ္။ ျပီးမွပဲ သမီးေလးေရွ ့ခ်က္ခ်င္း ဒူးေထာက္လို့ သူ့လက္ေတြနဲ့လည္း သုိင္းဖက္ထားသည္္။ ေေဖေဖ့ကုိ ခြင့္လႊတ္ပါ ဟုလဲ အၾကိမ္ၾကိမ္ေတာင္းပန္ေနေတာ့သည္။
မ်ားမၾကာမီပဲ ကားမေတာ္တဆမႈတစ္ခုက အေဖ့ဆီကေန သမီးေလးကုိ အျပီးပုိင္ ခဲြကာေခၚသြားေတာ့သည္္။ ထုိအေဖသည္လည္း သမီးေလးေပးေသာ လက္ေဆာင္ ေရႊေရာင္ ေသတၱာေလးထဲမွ အနမ္းမ်ားကို စိတ္ညစ္တုိင္း၊ အားငယ္တုိင္း ထုတ္ၾကည့္ကာ သမီးေလး၏ေမတၱာကိုလဲ အျမဲပင္ သတိရကာေနပါေတာ့သည္။
လူတိုင္းတြင္ ခ်စ္ေမတၱာႏွင့္ အနမ္းမ်ားစြာထည့္ထားေသာ ေရႊေသတၱာ ပုိင္ဆုိင္ၾကသည္။ မိသားစုမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ဆီမွ။ ထုိအရာထက္ မည္သည့္အရာကမွ် တန္ဖိုးမရွိႏုိင္ေပ။
ထုိ ေသတၱာေလးက သာမန္ေသတၱာ…… သို ့ေပမဲ့။ အနမ္းေတြနဲ့ ျပည့္လွ်မ္းေနတဲ့ ေသတၱာ။
ေရးသားသူ :
min
ေရးသားခ်ိန္ :
9/23/2007 02:11:00 pm
0
comments
ခဲတံပံုျပင္
ခဲတံ ျပဳလုပ္တဲ့ အတတ္ျဖင့္ အသက္ေမြးသူတဦးသည္ ခဲတံေလးတစ္ေခ်ာင္းကုိ ေရာင္းတန္းဝင္ ဘူးထဲသို့ ထည့္မပိတ္မီ အျပင္ကုိ ေခတၱ ထုတ္ထားလိုက္တယ္။
“မင္းသိဖို့ လုိတဲ့အခ်က္ငါးခ်က္ရွိတယ္။ ” ထုိလူက ခဲတံကုိ ေျပာလုိက္တယ္။ “မင္းကို အျပင္ေလာကကို မထုတ္မီမွာ ဒီအခ်က္ေတြကို မင္း အျမဲသတိရမယ္ဆိုရင္ မင္းဟာ ေလာကမွာ အေကာင္းဆံုးခဲတံတစ္ေခ်ာင္းျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ ”
“ ၁ အခ်က္။ မင္းဟာ မင္းကုိယ္မင္း လူတစ္ေယာက္ရဲ့ လက္ထဲမွာ အျမဲ ရွိေနေစရမယ္”
“၂ အခ်က္ ။ မင္းဟာ နာက်င္တဲ့ ခၽြန္စက္ဒဏ္ကို အခ်ိန္ မေရြးခံရႏိုင္တယ္ ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါဟာ မင္းေကာငး္စားဖုိ့ပဲ။”
“၃ အခ်က္ ။ မင္းလုပ္ခဲ့တဲ့ အမွားေတြကို မင္းကိုယ္တုိင္ ျပင္ႏို္င္ရမယ္ ။”
“၄ အခ်က္ ။ မင္းရဲ ့ အေရးၾကီးဆံုး အစိတ္အပို္င္းဟာ မင္းရဲ ကိုယ္တြြင္းမွာ ပဲရွိတယ္။ ”
“၅ အခ်က္ ။ မင္း ကို ဘယ္မ်က္ႏွာျပင္ေပၚမွာပဲ ေရးေရး ထင္ေအာင္ေရးရမယ္။ ဘယ္အေျခအေနေရာက္ေရာက္ မင္းဆက္လက္ ေရးသားသြားရမယ္။”
ခဲတံ ကလဲ နားလည္ျပီး မွတ္ထားပါမည္ ဟုကတိေပးသည္။
ယခု ခဲတံ ေနရာတြင္ သင့္ကုိယ္သင္ ကုိယ္စားထည့္လိုက္ပါ။ ဒီအခ်က္ေတြကို မင္း အျမဲသတိရမယ္ဆိုရင္ မင္းဟာ ေလာကမွာ အေကာင္းဆးံု လူတစ္ဦးျဖစ္လာလိမ့္မယ္။
၁။ တျခားလူေတြ ဆံုးမအၾကံေပးတာ။ မိဘေဆြမ်ိဳး သူငယ္ခ်င္းေတြ အၾကံေပးတာကုိ ခံယူပါ။
၂။ အခက္အခဲေတြကုိ အခ်ိန္မေရြးၾကံဳေတြ ့ႏုိင္ေပမဲ့၊ အဲဒါေတြကပဲ မင္းကုိ ပုိမုိ သန္မာတဲ့ လူတစ္ဦး ျဖစ္ေစမွာ။
၃။ မင္းအမွားေတြကို မင္းကုိယ္မင္း ျပင္ႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားပါ။
၄။ မင္းရဲ ့အေရးၾကီး အစိတ္အပိုင္းဟာ မင္းရဲ ့အတြင္းစိတ္ပါပဲ။
၅။ မင္း ဘယ္အေျခအေန ဘယ္ေနရာပဲေရာက္ေရာက္ မင္းလုပ္ရမဲ့ တာဝန္ေတြကို ေက်ပြန္ေအာင္ထမ္းရြက္ပါ။
ခဲတံဥပမာကုိ အသံုးခ်ျပီး ဒီအခ်က္ ေတြကို မွတ္ထားမယ္၊ လုိက္နာမယ္၊ ဆုိရင္ေတာ့ မင္းဘဝက အျမဲ တုိးတက္ေနမွာပါ။
Parable Of The Pencil - Pencil story ဆုိတဲ့ ဝတၱဳတုိေလးကုိ ဘာသာျပန္ထားတာပါ။
ေရးသားသူ :
min
ေရးသားခ်ိန္ :
9/23/2007 02:11:00 pm
0
comments
မေမ႕ႏိုင္
ခုႏွစ္ ၊ ရက္ ၊ လ ... အတိအက်မသိေတာ႕ပါ ။
ကြ်န္ေတာ္ ငါးတန္း တုန္းကၿဖစ္သည္ ။
အတန္းပိုင္ ဆရာမ က နက္ၿဖန္ ေက်ာင္းမလာလဲရတယ္ စာမသင္ဘူးပာု အေသအခ်ာမွာထားပါလၽွက္ ကြ်န္ေတာ္တို႕တစ္ခန္းလံုး ( စာႀကိဳးစား ၿပီး အလြန္ေတာ္ေသာ မမေလး ၂ ေယာက္ ၃ ေယာက္ မွလြဲကာ ) ေက်ာင္းတက္ၾကသည္ ။ ႀကိဳတင္တိုင္ပင္ ကာေက်ာင္းတက္ၾကၿခင္းၿဖစ္သည္ ။ ဆရာမ်ား မအားလပ္ၿခင္း ၊ ဆရာမႀကီး ရံုးခန္းတြင္ မရွိၿခင္းတို႕ကို ရိပ္မိေသာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အခြင္႕ေကာင္းယူကာေက်ာင္းလာၾကသည္ ။ ေက်ာင္းလာသည္ဆိုေတာ႕လည္း ဆရာမ ခင္ဗ်ာ ... အဘယ္မွာ အၿပစ္ဆိုႏိုင္မည္နည္း ။ သူဆိုႏိုင္သည္က " လိမ္လိမ္မာမာေနၾက ဆရာမေတြမအားဘူး ၊ ကိုယ္႕စာကိုယ္လုပ္ၾက ပာု " ။
ကြ်န္ေတာ္တို႕ လိမ္မာၾကပါသည္ ။ ေက်ာင္း၀န္းၿပင္ထြက္ၿပီး ေယာက်ၤားေလးေတြ ေဘာကန္ၾကကာ ၊ မိန္းကေလးမ်ား ထုတ္ဆီးတိုးၾကသည္ ။ ေပ်ာ္လိုက္သည္႕ၿဖစ္ၿခင္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ေဘာလံုး ေက်ာင္းၿပတင္းေပါက္မွန္ အားထိမွန္ သၿဖင္႕ " ခြမ္း " ဆိုေသာအသံၾကားမွ အသိ၀င္ၾကေလသည္ ။ ၿပသနာ လုပ္ၿပီဆိုေတာ႕ ကုတ္ေနရၿပီေပါ႕ ။ အားလံုး မသိမသာ အတန္းထဲ ၿပန္၀င္ၾကသည္ ။ စာဖတ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္သည္ ၊ အိပ္ခ်င္ပာန္ေဆာင္သည္ ၊ စကားတိုးတိုးေၿပာၾကသည္ ။ သိပ္မၾကာပါဘူး ... ေၿခာက္ၿခားစရာ ေၿခသံ ကိုၾကားရပါေတာ႕တယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေယာက်ၤားေလးေတြအားလံုး ေက်ာင္း၀န္းတစ္ခုလံုးကို မုန္႕စားဆင္းခ်ိန္ မတိုင္မီ သန္႕ရွင္းေရး အၿပီးလုပ္ရမယ္တဲ႕ ။ ရာဇသံ ေပပဲေလ ( အယူခံမရွိပါ ၊ ေခ်ပသူသည္ ႀကီးေလးေသာအၿပစ္ကိုခံရမည္ ) ။ အားလံုး တံၿမက္လွည္း ၊ အမွိက္က်ံဳး ေပါ႕ ။ မုန္႕စားဆင္းခ်ိန္ ၿပီးေသာအခါ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဆရာမ အေၿခအေန ကိုအလွည္႕က် ၾကည္႕ၾကသည္ ။ အခ်ိန္ အေတာ္ၾကာသည္အထိ တိတ္ဆိတ္ေနေသာအခါ ... ပထမ အိမ္သာသြားသလိုႏွင္႕ မေယာင္မလည္ ရံုးခန္းကို ေလ႕လာသည္ ။ တစ္ေယာက္မွႏွစ္ေယာက္ ၊ ႏွစ္ေယာက္မွသံုးေယာက္ ... ေလ႕လာလို႕ေက်နပ္ေသာအခါ အတန္းထဲတြင္ သီခ်င္းမ်ား ဆိုၾကသည္ ။ အစေတာ႕ အသံတိုးတိုးေလး ၊ သီခ်င္းေကာင္းေလးေတြ ဆိုၾကသည္ ။ ေနာက္ အသံနည္းနည္း က်ယ္လာသည္ ။ သီခ်င္းမ်ားလည္း ပ်က္ဆီးလာသည္ ။
အဲဒါကေတာ႕ မိန္းကေလးမ်ား စပ္ဆိုတဲ႕သီခ်င္းပါ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕လည္းအသံေသး အသံေၾကာင္နဲ႕လိုက္ဆိုပါတယ္ ။ မ်ားေသာ အားၿဖင္႕ကြ်န္ေတာ္တို႕ အသံပါ ။ ေနာက္ေတာ႕...
ဒါကဒုတိယ အေၿပာင္အပ်က္ ဆိုထားတဲ႕သီခ်င္းပါ ။ ေနာက္ေတာ႕ သီခ်င္းေတြကို တစ္ပုဒ္ၿပီး တစ္ပုဒ္ ေလၽွာက္ေၿပာင္ေလွာင္ၿပီးဆိုပါတယ္ ။ ေက်ာင္းဆင္းခါနီး ေအာက္ပါ သီခ်င္းေလးနဲ႕ ပိတ္ခဲ႕ပါတယ္ .....
အဲဒီ႕သီခ်င္းစာသားထဲမွာ - ဒုန္း ဒုန္း ၊ ၀ုန္း - ဆိုတဲ႕ အသံေတြပာာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ စာေရးစားပြဲကို တံၿမက္စည္းတုတ္ေတြ ၊ ၾကက္ေမႊးတုတ္ေတြနဲ႕ ရိုက္လို႕ထြက္လာတဲ႕အသံပါ ။ ေပားေပားေပား - ဆိုတာကေတာ႕
၀ိုင္းၿပီးခ်ီးေၿမာက္ၾကတဲ႕ ပရိသတ္ ရဲ႕အသံေတြၿဖစ္ၿပီးေတာ႕ -- ေနာက္ဆံုးမွာ ထြက္လာတဲ႕ = ေဖ်ာင္းေဖ်ာင္း = ဆိုတာကေတာ႕ လက္ခုတ္တီးတဲ႕အသံမပာုတ္ပါဘူး ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕လည္း အဲဒါေၾကာင္႕ ထူးဆန္းအံ႕ၾသစြာနဲ႕ စပ္စု ၾကည္႕ေတာ႕ ......
အားလားလား.......အတန္းပိုင္ဆရာမ ခင္ဗ် ။
ႀကိမ္လံုးႀကီး ကိုင္ၿပီးရပ္အားေပးေနေလရဲ႕ ။ကြ်န္ေတာ္တို႕လည္း ဘာလုပ္လို႕ လုပ္ရမွန္းမသိ ၊ ေၾကာက္အားလန္႕အားနဲ႕ ဘုရားတေနမိတယ္ ။ ကိုယ္႕ကိုကိုယ္ လြန္သြားမွန္းလဲ သိၾကတယ္ ။ ဒါေၾကာင္႕ ဘာမွ မေၿပာရဲဘူး ။ အပ္က်သံေတာင္ ၾကားရေလာက္တယ္ ။ အၿပစ္ကေတာ႕ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္မွာ အလံတိုင္ေရွ႕ထြက္ ၿပီး အၿခားေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြေရွ႕မွာ လက္ေၿမွာက္ ေနရတာပဲၿဖစ္တယ္ ။ တေက်ာင္းလံုးကုန္မွ ကြ်န္ေတာ္တို႕ၿပန္ရတယ္ ။ ဒါေပမယ္႕ မရွက္ၾကပါဘူး ။ ရွက္စရာလို႕လည္း မထင္ခဲ႕ၾကဘူးေလ ။ ေသေသခ်ာခ်ာ ေၿပာႏိုင္တာကေတာ႕ ေပ်ာ္ခဲ႕ပါတယ္ ။ ေတာ္ေတာ္ေလး ေပ်ာ္ခဲ႕ၾကတယ္ ။ ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ကိုၿပန္စဥ္းစား မိတုိင္း အဲဒီ အေၾကာင္းေလးကို သတိရေနဆဲပါပဲ ။
ဒဏ္ခတ္ခံရလို႕ အိမ္ၿပန္ တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ေနာက္က်လို႕ အိမ္ေပါက္၀ မွာ ႀကိမ္လံုးႀကီး ကိုင္ၿပီးေစာင္႕ေနတဲ႕ အေမနဲ႕တိုးခဲ႕ရပံုနဲ႕ ၊ အေမ ေပးခဲ႕တဲ႕ ၿပစ္ဒဏ္ကိုေတာ႕ မေဖာ္ၿပ ပါရေစေနာ္.....။
ေရးသားသူ :
Unknown
ေရးသားခ်ိန္ :
9/23/2007 10:07:00 am
0
comments
Labels: Steven
Saturday, 22 September 2007
ေက်ာက္ေဆာင္ေလး ၿဖစ္ပါရေစ ။
ဆုေတာင္းလို႕သာၿပည္႕ခဲ႕မယ္ဆိုရင္....
ကြ်န္ေတာ္ ပာိုးအေ၀း ကမ္းစပ္တစ္ေနရာမွာ ေက်ာက္ေဆာင္ေလးသာၿဖစ္ပါရေစ ။
လူေတြနဲ႕ အလွမ္းေ၀းေ၀း တစ္ေနရာ က ကမ္းစပ္ေလးတစ္ခုနားမွာ ေက်ာက္ေတာင္ေလးတစ္ခုၿဖစ္ပါရေစ ။ ေနပူပူ ၊ မိုးရြာရြာ ၊ မုန္တိုင္းေတြ ဘယ္လိုက်က် ၾကံ႕ၾကံ႕ခံ ႏိုင္တဲ႕ေက်ာက္ေဆာင္ေလးတစ္ခုေပါ႕ ။ ပူေလာင္မႈ အားလံုးနဲ႕ ေ၀းေ၀းမွာ တည္ရွိၿပီး တစ္ေနရာတည္းမွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေလးရပ္တည္ေနပါ႕မယ္ ။
တစ္ခါတစ္ရံ ေရာက္လာတတ္တဲ႕ ဒီေရလိႈင္းေလးေတြကို ႀကိဳဆိုမယ္ ။ သူတို႕ေတြ ပင္လယ္ထဲၿပန္ထြက္ သြားတဲ႕ အခါမွာ ႏႈတ္ဆက္မယ္ ။ ပ်င္းေနတဲ႕အခ်ိန္မွာ ပင္လယ္ၿပင္ႀကီး နဲ႕ မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းတို႕ ထိစပ္တဲ႕ ေနရာကိုလွမ္းေမွ်ာ္ၾကည္႕မယ္ ။ ေလညွင္း ေလးေတြသယ္ေဆာင္လာတဲ႕ သီတင္းစကားေတြကိုနားေထာင္မယ္ ။ ေန႕အခါ ေနမင္းႀကီး ဘယ္ေလာက္ပဲပူၿပင္းေနပါေစ ၊ ညအခါ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေအးခ်မ္းေနပါေစ အံႀကိတ္ၿပီး ေတာင္႕ခံမယ္ ။ အခ်ိန္ေတြၾကာလာလို႕ ေရလႈိင္းေလးေတြပာာ ကြ်န္ေတာ္႕ရဲ႕ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခ်ိဳ႕ကို တိုက္စားမယ္ ဆိုရင္လဲ ေက်ေက်နပ္နပ္နဲ႕ေပးပါ႕မယ္ ။ ႀကီးမားလွတဲ႕ ပင္လယ္ၿပင္ႀကီးကို ၿဖတ္သန္း ပ်ံသန္းလာတဲ႕ ငွက္ကေလးေတြကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္႕ရဲ႕ ေက်ာကုန္းေပၚမွာ နားခိုခြင္႕ၿပဳမယ္ ။ ပ်ံထြက္သြားတဲ႕ ငွက္ကေလးေတြပာာ ကြ်န္ေတာ္႕ကို ေမ႕သြားေတာင္မွ ကြ်န္ေတာ္ပာာ တိုးတိုးေလး ႏႈတ္ဆက္ေနမွာပါ ။ ပုွဇြန္ေလးေတြ ၊ ဂဏန္းေလးေတြ လဲကြ်န္ေတာ္႕ရဲ႕ ေၿခရင္းမွာလာေရာက္ ေဆာ႕ကစားႏိုင္ပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္ သဘာ၀ ေလာကႀကီးရဲ႕ ၿဖစ္ေနပ်က္ေနမႈ ေတြကို ဒီအတိုင္း မလႈပ္မရွက္ ရပ္ၾကည္႕ေနရရင္ပဲေက်နပ္ပါၿပီ ။ အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခုရဲ႕ ကုန္ဆံုးမႈေၾကာင္႕ ေရလိႈင္းေလးေတြပာာ ကြ်န္ေတာ္႕တစ္ကိုယ္လံုးကို အၿပီးအပိုင္ တိုက္စားခဲ႕မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကြ်န္ေတာ္လိုက္လိုက္ေလ်ာေလ်ာ ခြင္႕ၿပဳဦးမွာပါ ။ တိုက္စားသြားတဲ႕ ကြ်န္ေတာ္႕ရဲ႕ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခုပာာ အၿခားတိတ္ဆိတ္တဲ႕ေနရာေလးမွာ အနည္ထိုင္ခြင္႕ ရမယ္ဆိုရင္ၿဖင္႕ ကြ်န္ေတာ္ ရဲ႕စိတ္အလ်င္ပာာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈရပါၿပီ ။
ေရးသားသူ :
Unknown
ေရးသားခ်ိန္ :
9/22/2007 11:49:00 pm
0
comments







